Mairie de Saint-Benoît-sur-Seine

Saint-Benoit-sur-Seine is een rustig dorp met twee verschillende landschappen:

Het stedelijke gebied aan de rand van de Seinevallei, met zijn weelderige groene omgeving en talloze rivierarmen, en het agrarische gebied op de heuvels van de Champagne krijtstreek, met zijn akkerbouw, bossen en windmolenparken.

De oudste geschreven documenten over Saint Benoît sur Seine dateren van rond het jaar 1000. In 1075 bevestigde de bisschop van Troyes, Hugues de Dampierre, de schenking door zijn voorgangers van twee kerken in zijn diocees aan de abdij van Fleury sur Loire (nu Saint Benoist sur Loire). Het prestige van Sint Benedictus was enorm: in de 12e eeuw waren er 22.000 benedictijner kloosters in het huidige Frankrijk en de abdij van Fleury sur Loire, gesticht in 650, was rond 675 in het bezit gekomen van de relikwieën van Sint Benedictus. Haar invloed was aanzienlijk en de reputatie van haar scholen verspreidde zich wijd en zijd.
Saint Benoît werd Thoriacus genoemd, waar Thurey vandaan komt. Specialisten vertalen het als het domein van Thuria of Thoria, maar sommigen zeggen dat Thoria de eigenaar van het domein was, terwijl anderen denken dat Thoria of Thor of Thora afkomstig is van een Gallisch woord Turra, dat een hoge plaats betekende. In dit geval denkt men dat het komt van het feit dat Saint Benoît werd gebouwd op de eerste hellingen van de naburige bergen (Monts Cochot, Bel Air).
Recente opgravingen, systematisch uitgevoerd tussen 1964 en 1971, brachten minstens één interessante site per dorp aan het licht in de hele onderzochte regio (de rechteroever van de Seine van Troyes tot Méry). De site van Saint Benoist werd onderzocht in "la Perrière", vlakbij de watertoren. De opgravingen werden op wetenschappelijke wijze uitgevoerd, wat resulteerde in nauwkeurige opmetingen en nauwgezette beschrijvingen, zodat de resultaten nu en in de toekomst serieus gebruikt konden worden.
Cirkelvormige en rechthoekige omheiningen, waarvan sommige werden gebruikt voor begrafenisdoeleinden, waarin graven werden gevonden, d.w.z. in het krijt gegraven kuilen, en voorwerpen (bekend als grafmeubilair) van brons, ijzer, glas en soms goud. Sommige behoorden toe aan krijgers: zwaarden, de resten van ijzeren schilden en speren; andere waren afkomstig van de vrouwen uit die tijd: enkelbanden, armbanden en ringen, stijve halskettingen, fibulae (een soort veiligheidsspelden), enkele munten in de meest recente graven, evenals flessen en armbanden.
In 41 kuilen werden Keltische (Gallische) lichamen gevonden, behorend tot het Tricasse volk, wiens domein min of meer het voormalige bisdom Troyes besloeg, allemaal met hun gezicht naar het noorden en liggend op hun rug. Deze begravingen dateren uit de laatste vijf eeuwen voor Christus (La Tène of 2e IJzertijd), en 11 van de kuilen waren Gallo-Romeins, met het hoofd naar het westen gericht. Het is dit verschil in oriëntatie dat het mogelijk heeft gemaakt om de verschillende tijdperken te onderscheiden. Het gebied van Saint Benoît was dus al minstens 5 eeuwen voor onze jaartelling bewoond, en het is vrijwel zeker dat de valleien van de Seine en de Aube op dezelfde manier bewoond waren.

De gemeente heeft een basisschool (CM1 en CM2), een polyvalente zaal en een boekhandel: een zelfbedieningsboekhandel die 24 uur per dag, 7 dagen per week open is voor het publiek.

Saint-Benoit-sur-Seine heeft een aantal winkels en twee verenigingen.

bron : www.troyes-champagne-métropole.fr